35'LİK DELİKANLI

 

YARANIN ÖNCESİ

 

Ayak yarasi 1

 


Ayak yarasi 2

 


Ayak yarasi 5

 


Ayak yarasi 3

 

 

YARANIN SONRASI

 

 

Ayak yarasi 9

 


Ayak yarasi 8

 


Ayak yarasi 7



Yirmili yaşlarda başlayan şimdilerde 35 yaşında olan hastamızın hikayesini anlatacağım. Aslında anlatılacak yine çok şey var insan neresinden başlayacağını bilemiyor ama ben bu hikayelerin bana çağrıştırdığı zamanlara giderek başlamak istiyorum. Orta Çağ’da cerrahların aslen berber olduğu zamana...


Şimdi görüyoruz ki hâla bazı yerlerde, bazıları Orta Çağ ilkelliğinde yanlış müdahaleler yapmaya devam ediyor. Yaptıkları bu yanlış müdahaleler elbet bu süreçleri iyice zorlaştırıyor. Bu hastamızın hikayesi aklımıza Fransız harp cerrahı (berber asıllı cerrah) Ambeoise Pare’i getiriyor. Ve dönüp ona bir kere daha teşekkür etmeyi borç biliyoruz. Harp meydanındaki gözlem ve tecrübeleri onu günümüzde cerrahinin babası haline getirdiğini geiyor aklımıza. Onun o şartlarda neleri başarıp değiştirmeye çalıştığı ama günümüzde bu kadar imkanla nelerin yanlış yapıldığını düşünüyor insan.

Ameliyat olması gerektiği söylenen hastamızın ameliyatı ilerleyen dönemde ilk fırsatta yapılıyor. Sonra yaşadıkları başına gelenler ilkel yaklaşımların birçok yanlışın devam ettiğinin kanıtı oluyor adeta. Kapanmayan kronik venöz ülserleri ile başı derde giriyor. Uzun bir tedavinin ardından zorluklarla geçirilmiş 4 yılın ardından kapanıyor yarası. Yara kapandıktan 2 sene sonra tekrar açılıyor. Yara ile devam eden sıkıntılı süreçe DVT (Derin Ven Trombozu ) ve Akciğer Embolisi ile ciddileşiyor tablo. Bu süreçte kalbinin kapakçıkları da hasar görüyor. Ve başlıyor 4 yıl daha zorlu bir mücadele. Çeşitli ameliyatlar, müdehaleler yapılıyor.

Gençlik yıllarının en güzel zamanları hastane koridorlarında geçiyor.  “Yurtdışından yaraları kapatacak ilaç getireceğiz” diye ilaçlar veriliyor.  Bu uğraşları çok sonuç vermiyor. Sonrasında  onlarca çeşit tedaviye, kreme, yara örtüsüne devam ediyor. Kendi araştırdığı tedavi ve uygulamaları yaptırıyor defalarca. Her dehasında ise başarısızlık.

Bana anlattığı adeta kan donduran şeylerin en başında ise bir yara merkezinde, pansuman yapan kişilerin aynı eldivenle altı hastaya dokunmasını, aynı alet ve araçları farklı hastalarda kullanmalarını anlatması oluyor . Kağıt kesilecek makasla şeker hastası olan bir hastanın etini kesip aynı makasla gelip başka hastaya sargı bezi kesmesini anlatıyor . O böyle alışılmışlığın verdiği ses tonu ile anlatırken , 21. yüzyılda bu mesleğin onuruna, kutsallığına yakışmayan bu kurumlardan  olması insanı derinden üzüyor. Elbet işini hakkıyla yapan tüm sağlık çalışanı camiasını da...

Hasta bizim pansumanımızda sadece kendisi işin 4 çift eldiven değiştirdiğimizi görünce anlatttığı bu anektod bir kere daha utandırıyor bizleri bir başkasının adına. Sürecimiz hastada ki tüm problemlerin detaylı tetkik ve analizi ile başlıyor. Müdehale ve gerekli operasyon planlanıyor. Önce sorunun kaynağına ulaşmak ve sonrasında tahribatı onarmak hedefimiz oluyor. Ameliyat sonrası profesyonel tedavimiz başlıyor. Bu süreçlerin zamanı gün gün planlanıyor. Müdehaleleri yapıp yara iyileşme sürecini kontrol altına aldıktan sonra hastalarımızı online takip etmeye, her sorularını cevaplamaya çalışmaya devam ederek sonrasına düzenli kontrollerimizi yaparak sonlandırıyoruz sürecimizi. Nasıl beslenmeleri gerektiğinden ne kadar su içmeleri gerektiğine kadar anlatıyoruz. Hep dediğimiz gibi ailemizden biri gibi davranıyoruz . Gibi değil öyle de hissediyoruz.

Bu hastamızın yarası kapandı. Onun durumunda ki gibi herkese ders olması açısından paylaşıyoruz. Hasta insan hep daha hassas insan oluyor. Kimse iyileşme umudunuz ile yaralamasın sizi. Umudunuzu, ümidinizi en başta iyileşmeye olan inancınızı bozmasın. Hep en doğruya, en güvenilire güvenin. Biz elimizden geldiğince sizin yanınızdayız.

Sağlıcakla Kalın


BİR GEMİ ADAMI

 

Bu sefer hayatı denizde geçmiş bir gemi adamının hikâyesini paylaşacağım sizlerle. Aslında tıbbi hikâyesi çok çok eskilere dayanıyor daha doğrusu genetik geçişle aldığı bir hastalığa sahip olduğu için her şey daha doğmadan başlıyor. Ne acı ki hastalık etkeni dışardan bir uyaranla değil de vücudun kendi kendine açtığı bir savaş olunca mücadele her zaman daha çetin geçiyor. Bu çetin mücadele çetin bir hastalık ile başlıyor.

Behçet Hastalığı teşhisi olan bu hastamızın durumu da tam olarak böyle oluyor. Behçet hastalığını biraz açıklayacak olursak en basit haliyle tüm dolaşım sistemi etkileyen bir hastalık diyebiliriz. Kan damarı enflamasyonu olarak da bilinen, kronik vasküler-enflamatuar multisistemik bir hastalık olan Behçet’i bularak, milyonlarca hastaya umut ışığı olan profesör unvanlı ilk Türk akademisyen Ord. Prof. Dr. Hulusi Behçet’i büyük bir saygıyla anıyoruz yine yeniden…

Deri ve zührevi hastalıklar alanında yaptığı birçok özgün çalışmayla kendi isminin yanı sıra Türkiye’nin adını da dünyaya duyurduğunu ne kadar çok çalıştığını ne kadar çetin bir mücadele verdiğini biliyoruz. Ord. Prof. Dr. Hulusi Behçet, 59 yıllık ömrüne yaklaşık 196 eser sığdırdı. Birçok ulusal ve uluslararası kongreye orijinal makaleleriyle katılan Hulusi Behçet, Türkiye’de “Deri Hastalıkları ve Frengi Kliniği Arşivi” dergisinin yayımlanmasını sağladı. Türkiye’nin adını tüm dünyaya duyurdu.

Bugün onun sayesinde birçok şeyi bilebiliyoruz. Bu kısa anekdottan sonra hastamızın hikâyesine geri dönecek olursak, Otoimmün bir hastalığı olduğu için kendi vücudu kendine çetin bir savaş açıyor ve diğer tüm sistemi elbet etkiliyor.

Hastamız bize ilk geldiğinde ilk gençlik yıllarında gittiği çok başarılı bir hekimden bahsediyor.

“Senin hastalığının şu an çözümü yok, hem maddi hem manevi kendini yorma”

nasihatını dinlediğini anlatıyor.

Aslında bu cümlede gizli bir uyarıda bulunuyor. Çaresi olmayan bir hastalığının olduğunu ve eğer yardımcı olmayacaksak hiç başlamamamız gerektiğini ifade ediyor.

Elbet yıllarca yaşadığı, araştırdığı hele kulaktan dolma bilgileriyle profesörlük! taslayan o herkes yok mu onların da söylemleriyle umutsuz bir halde ve eşinin ısrarıyla bizim kapımızı çalıyor.

Bu hastamızın hem Behçet hastalığı hem Buerger, tıp dilindeki adıyla Tromboanjiitis Obliterans (TAO), (atardamarların yapısında tıkanma, dolaşım sıkıntısı). Bu problemlere ilaveten Venöz problemi de olmasın dediğimiz hastanın Venöz problemi de eklenince üstüne Venöz Ülserinin olması DVT ( Derin Ven Trombozu) geçirmesiyle damar kapakçıklarının da bozulmasıyla yine çözmesi zor olan bir denklem halini alan Vaka karşımızda oturuyor. Tüm umutsuzluğuyla...

Umutsuz bakan gözlerin o ağır sorumluluğunda başlıyor tüm süreç. Bize güveniyor ama artık güvenmekten de yorulmuş bir vaziyette başlıyor sorduğumuz her bir detayı anlatmaya. Detaylar o kadar önemli ki, toplardamar için yaptığımız bir müdahale örneğin dörtlü bandaj atardamarların durumunu iyice sıkıntıya sokabilecek, kontrendike bir durum yaratabiliyor.

Söylüyoruz elbet bu iş sabır işi diye.

Tetkikler sonucu planlanıyor operasyonlar. Behçet hastalığı için takip ve ilaçların düzenlemesi, atardamarların tıkanıklığı ( Buerger ) için müdahale ( Sempatektomi ve Kök hücre). Sonrasında yaranın bakımı ve pansumanı ile devam ediyoruz. Hastamız tedaviler ile iyice toparlanan yarasına uluslararası gemide çalışmaya dönerek devam etmek istediğini söylüyor ve başlıyoruz haftalık online olarak takibe derken 2 ay sonra acil ilk uçakla tekrar geri geliyor bu sefer başımız Venöz Damarlar ile belada. Aktif bir pıhtı ile karşı karşıyayız elbette tüm ısrarlarımıza rağmen bırakmadığı sigara durumu iyice çıkmaza sokmuş...

Venöz yetmezliği için hemen operasyon planlanıyor. Bu süreç multidisipliner bir yaklaşımla devam ediyor. Başarılı bir operasyon ( Venöz kapaklara müdahale ) sonrası yara tedavisinde kaldığımız yerden devam ediyoruz. Bu sefer direktiflerimizde neden ısrarcı olduğumuzu biraz saha anlamış halde süreci ilerletiyoruz.

Çalıştığı şirket endişe edip sağlık durumunun uygun olmaması sebebiyle yollarını ayırdığını belirtmiş hastamıza. Tek amacı iyileşmek ve çok sevdiği işine, gemiye geri dönebilmek oluyor hastamızın. Ve sabırla titizlikle yürüttüğümüz tedaviler sonunda yaramız da kapanıyor. Detaylı sağlık taramasından geçerek “Çalışabilir” raporunu alıyor.

Genetik geçişe müdahale edemesek bile çevresel şartları düzenlemek bizim elimizde. Öyle doğduk diye öyle olmaması ya da daha az etkilenmek bizim elimizde. Klinik tecrübelerimde gördüm ki ülkece

“Genetik”

Kelimesini çok seviyoruz.

Güzel bir paravan oluyor sağlıksız yaptığımız, yaşadığımız her şeye. Biraz da kolaya kaçıp vicdan rahatlatıyoruz. Ne kadar da kolay diyebiliyoruz genetik diye...

Günah keçimiz çoğu zaman genetik oluyor. Bu hastada detaylı inceleme ve müdahaleler sonucu sağlıklı bir şekilde süreci tamamladık. Birçok hastalık ile aynı anda uğraştık. Diğer hastalıklarını da tetikleyecek “Genetik” bir hastalığı vardı ama çok fazla sigara içmeyi, egzersiz yapmamayı kendi tercih etmişti. Unutmayalım ki tercihler hayatımızı belirler, şekillendirir. Hepimiz artık hastalıklar için atamızı, dedemizi suçlamayı bırakalım, bir şeylerin arkasına saklanmayalım. Nasıl kendimize yardım edebiliriz bunu düşünelim.

Eğer bunu başarabilirsek bizden sonraki nesillere daha güzel bir genetik miras bırakabiliriz.

 

Behcet hastaligi yarasi oncesi

 

 

 Behcet hastaligi yarasi oncesi 1

 

 

AĞRIYI NORMALLEŞTİRMEK

 

Bu sefer portakal bahçelerinden İstanbul’a uzanan genç erkek hastamızın hikâyesini paylaşacağım sizlerle...

Hastamıza on iki sene önce DVT ( Derin Ven Trombozu) teşhisini koymuş meslektaşlarımız. İki ayağında damar tıkanıklığı mevcut. Antalya’da "gitmediğim doktor kalmadı" diyor hastamız. "Ameliyat yöntemi mevcut değil" denilmiş. Uzun yıllar böyle devam edebilmiş. Zaman zaman ağrısı olsa bile normal olarak varsaymış bu durumu. Ağrıyı normalleştirmiş. Hayatının bir parçası, rutininde olmasını böyle yaşamayı kabul etmiş. Belki de etmek zorunda kalmış. Ne kadar acı, ağrıyı normalleştirmek. Ağrıyla yaşamaya alışmak. Uzun yıllar böyle devam ederken ufak bir yara oluşmuş bacağında. Önce çok önemsememiş, bir yere vurdum herhalde diye düşünmüş. Hakikatte ise maalesef ki bu kadar masum olmadığını anlamış. Yarası venöz sıkıntısı (venöz ülser) sebebiyle oluşmuş.

Venöz Ülser’i bacak toplardamarlarındaki yetersizlik nedeniyle genellikle ayak bileği çevresi ve bacakta açılan yara şeklinde açıklayabiliriz. Halk arasında varis yarası olarak bilinirler. Genellikle çok zor iyileşmesi ve tekrarlayabilmesi ile karakterizedirler. Bu genel tanımdan sonra gel gelelim yara nedir sorusuna?

Sahi neye yara diyoruz?

Binlerce yara çeşidi var. Bazen minik bir travma sebebiyle çabucak iyileşen hiç ciddiye almadığımız kendi halinde iyileşmeye bıraktığımız bir çoğumuzun başına gelen ile bu hastamızın yara dediği şey aynı mı sizce?

Yara nedir bunu anlayabilmek için tarih öncesi devirlere gidiyoruz. Mağara duvarlarına resmedilmiş detaylarla başlıyoruz anlamaya. Sonrasında Fransa ve Peru’da yapılmış olan kazılarda 7000-10.000 yıl öncesine ait iskeletlerde kafatası kemiklerinde trepenasyon ( kafatasına açılan delik ) yapıldığı belirlenmesi büyük bir yankı oluşturuyor tıp dünyasında.

Mezopotamya’da Babil Kralı Hamurabi’nin kitabelerinde ise çeşitli tıbbi reçeteler bulunması ile devam ediyoruz. Milattan Önce 1500’lere ait papirüslerde

İrrite ise sakinleştir, sert ise yumuşat, sıcak ise soğut, şiş ise söndür, ağrılı ise rahatlat”

sözü yara bakımındaki yaklaşımı bize özetler nitelikte. Ne temel ne önemli yaklaşım.

Eski Mısır’da yine MÖ 1550 yıllarda Ebers Tıp Papirüslerinde tıp bilgilerini içeren en eski ve en önemli yazmada, 900 kadar reçete bulunuyor. Bu papirüslerde yara ve yanıklarda kullanılan ilaçlardan bahşedilmiş. Eski Yunanistan Tıbbı milattan 1250 yıl önce yaşamış Aesculapius ile başlayıp milattan 460 yıl önce doğan Hipokrat ile devam etmiştir.

Kim duymamıştır ki Hipokrat’ı. Eski tarihi metinlerde

“Yeteneğim ve hâkimiyetim ölçüsünde hastalarımın iyiliği için tedaviler önereceğim ve asla kimseye zarar vermeyeceğim”

diye andı olduğunu bildiğimiz, meşhur Hipokrat Yemininin isim babası. Kimseye zarar vermemek andı o kadar önemli ki. O kadar çok canımız yandı ki verilen zararlardan. Bugün hâlâ daha, mezun olan doktorlarımızın bu yemini etmeye devam ediyor. Ve yine tarihi metinlerde yazılanlar bize söylüyor ki; Hipokrat, tapınaklarda bulunan ve zehirsiz olan yılanlar ile hastaların yaralarını yılanlara yalatarak tedavi tekniği geliştirmiştir. Hipokrat ayrıca yaralarda katran kullanarak antiseptiği ilk uygulayan hekim olmuştur.

Yarada primer, sekonder iyileşmeyi tanımlamış, balı kirli yaraların temizlenmesinde kullanmıştır.

Bu noktada ufak bir açıklama yapma gereği hissediyorum.

Hipokrat Antik Çağ’ da yaşamış tıp hekimi. O zamanın şartları ile yaptığı tedavi yöntemleri takdire şayan ama bugün hâlâ enfekte yaraya bal süren hasta ile karşılaştığımızda bu uygulamanın yanlış ve riskli olduğunu belirtmemiz gerekiyor. Maalesef

Hastalık yoktur, hasta vardır”ı

hatırlatmamız gerekiyor.

Şu an bir yaraya müdahale edebilmek için altta yatan sebebi iyi araştırmalı, doğru tetkikler ile tanı koyabilmeli ve tedaviye her hastada öznel ve biricik olduğu anlayışı işe başlamalıyız. Bir yarada enfeksiyon varsa bal süremeyiz. Yarada mikroorganizma üreyebilir, böyle yaklaşımlarla tedavi etmemeliyiz böyle tedavi edilmemeli. Bal demişken sülük uygulamasının zararlarına ve uygulama sonrasında daha da kötüleşen yüzlerce vakanın olduğunu belirtmek istiyorum ve bu açıklamayı yapmayı borç biliyorum tüm herkes için.

Hipokrat bu uygulamaları İlk Çağ’ da yapıyordu maalesef ki günümüzde hâlâ devam ediyor. O çağ için "yanlıştı" diyemeyiz ama bu çağda bu kadar ilkel yaklaşamayız tedavilere.

Yani yara tedavisi insanlık kadar eski ve önemli bir mesele olduğundan sürekli gelişen, yeni yaklaşımlar ile devam eden ve sonu olmayacak şekilde ilerleyen bir süreç. İnsanlıkla başladı ve insanlıkla devam ediyor ve edecekte...

Bir cerrah olarak yarayı hafife almamalıyız.

Bu hastamızın hikâyesi tam olarak böyle başlıyor. Hafife aldığı yara git gide büyüyor. Ağrıları artıyor ve çaldığı kapılar bir çözümü yok diyorlar. Verilen bir krem yarayı iyice büyütüyor, hastamızın kendi ifadesiyle adeta kurşun yarası haline getirdiğini söylüyor.

Daha sonrasında Dermotoloji hekimine yönlendiriliyor burada ise Livedoid Vaskülit tanısı alıyor. Damar tıkanıklığı olan hastalarda olabiliyor diye açıklama yapılıyor. Kafası iyice karışan hastamız sonrasında ise bizimle tanışıyor. Öncelikle damar tıkanıklığı için operasyon planlanıyor. Sonrasında yara tedavisine başlıyoruz. Yukarıda uzun uzun tarihçesini anlattığım yara tedavisine…

Alman Cerrah Thedor Billroth,

“Bir cerrah için en önemli gereksinim yaraların uygun tedavisidir “

der.

Biz de ekip olarak yarasının uygun tedavisine başlıyoruz. Biz de diyoruz ki:

"Her yara aslında hastalığın kimliğidir".

Bize çok şey söyler. Yara en büyük ipucudur. Somuttur, gözünüzle görebilirsiniz. Tiksinmeden, yüksünmeden bakabilmeliyiz yaraya çünkü çözüm oradadır.

Bazı hastalarda enfeksiyon varlığında çok ağır koku olabiliyor. Zaten durumuna üzülen ve bu durumdan rahatsız olan hastaya hep daha dikkatli davranıyoruz. Çözüm odaklı yaklaşıyoruz. Operasyon sonrası dikkat etmesi gereken her şeyi detaylıca anlatıyoruz.

Pansuman eğitimini verip Akdeniz’in incisi Antalya’ya uğurluyoruz hastamızı.

Online olarak yaptığı pansumanı ve yarayı takip ederek tamamlıyoruz süreci.

Hep söylediğimiz, tüm hastalarımızın bildiği çok önemli şeyi tembihliyoruz hastamıza. Yürüyüş yapıp bol su içmesi gerektiğini anlatıyoruz tekrardan.

Bugün yarası tamamen kapandı. Ağrıları dindi.

Bir dahaki gelişim "bir çayınızı içmek için olacak" diyor.

Tebessüm ediyoruz, mutlu oluyoruz yine yeniden aldığımız bu sonuca.

Bazen ufacık bir yara çok masum gözükür gözümüze ama korkutucu sonuçlar doğurabileceğini aklımızdan hiç çıkarmamalıyız. Birçoğumuzu korkutmayan yaralar dolaşım sıkıntısı olan hastalarımızda kâbusa dönüşebildiğini unutmamalıyız.

“Yara meselesi” tüm tıp dünyasının hâlâ kanayan yarası.

İlk Çağdan günümüze kadar herkesin yorum yaptığı illa söyleyecek söz bulduğu kanadıkça kanayan yaramız. İnsanlık var olduğu sürece bir şekilde travma alıp belki zararsız, masum belki ciddi, tehlikeli onlarca yara ile karşılaşacağız.

Şunu unutmayalım ki, en doğru yaklaşım başkasının, konunun komşunun tecrübesi değil. Onun sürdüğü krem, onun içtiği ilaç çözüm değil. Bu yaklaşım doğru değil. Alanında uzman sağlık profesyoneli ile doğru adımları atabilmek. Doğru tanı ile doğru tedaviyi alabilmek çözüm.

Hastalık adları aynı olsa bile her hastanın durumu ayrı unutmayalım. Yara tedavisi hakkında söylenebilecek onlarca söz var. Tarih boyunca da söylenildi ve böyle de devam edecek. İlkel hiçbir yaklaşım ile tedaviye yanaşmayalım. Hayatınız boyunca maddi-manevi hiçbir yara almamanız dileğiyle, sağlıcakla, sevgiyle kalın…

Livedoid yarasi 1

 

Livedoid yarasi 2

Yara Hastalıkları ve Tedavileri için ayrıntılı bilgiye ulaşmak için lütfen tıklayınız  

Yara hastalığı ve "tedavisi yok, bu hastalıkla yaşamaya alış"  denilen hastaların tedavi sonrası yorumlarını okumak için lütfen tıklayınız  

Prof. Dr. Ahmet AKGÜL'ün özgeçmişine ulaşmak için lütfen tıklayınız

İletişim ve Randevu için lütfen tıklayınız   

Yasal Uyarı

Bu sitenin içeriği ziyaretçilerini bilgilendirmeye yönelik hazırlanmış olup sağlıkla ilgili konularda tıbbi teşhis, tedavi veya reçete bilgisi özelliği taşımaz. Site, sağlıkla ilgili tüm konularda en doğru bilginin hastayı muayene eden doktorundan öğrenilebileceğini savunur. Sitedeki bilgiler bu amaçla kullanılmamalıdır. Bu bilgilerin yanlış anlaşılması veya kullanılmasından doğabilecek mağduriyetlerden bu site sorumlu tutulamaz.Bu sitedeki bilgileri kopyalama, nakletme veya diğer kullanımlar kesinlikle yasaktır. Web sitesindeki bilgilerin kullanımı 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu hükümlerine ve site sahibinin iznine bağlıdır. Tüm kullanıcılar yukarıda belirtilen yasal uyarıyı tamamen ve çekincesiz olarak kabul etmiş sayılırlar.